Piątek Trzeciego Tygodnia Wielkanocnego – dzień 24 kwietnia 2026 r.
Przygotowanie pierwsze.
Dziś zastanowimy się nad trzecim naszym obowiązkiem, względem Jezusa Chrystusa, naszego dobrego Pasterza, to jest, abyśmy słuchali Jego głosu; i zobaczymy: 1) że ten dobry Pasterz przemawia do nas; 2) że powinniśmy Go słuchać; 3) i być Mu posłuszni, robiąc to, co on nam każe. Następnie zrobimy postanowienie: 1) starać się o skupienie ducha, aby słyszeć co Jezus Chrystus mówi do duszy i unikając wszystkiego, co ją rozprasza; 2) nigdy nie opierać się dobrym natchnieniem, i być posłusznym prędko, wielkodusznie i z miłością pełniąc wszystko, co łaska od nas wymaga. Naszą wiązanką duchową będą te słowa Dawida: „Będę słuchał co we mnie będzie mówił Pan Bóg”[1].
Przygotowanie drugie.
Pozostańmy u nóg Jezusa dobrego Pasterza, w skupieniu, oddajmy Mu hołdy czci, uwielbienia i miłości.
PUNKT PIERWSZY.
Jezus, dobry Pasterz przemawia do nas.
Ten dobry Pasterz, kochający nas, oświeca nas swymi radami w tym, co mamy czynić, pociesza nas w strapieniach, dodaje odwagi, kiedy upadamy na duchu, upomina nas, kiedy błądzimy. Czyni to albo przez nauki głoszone przez kapłanów, albo przez książki pobożne, albo przez dobre przykłady, które nam stawia przed oczy; niekiedy przez dobre myśli, które nam podaje, przez tajemne poruszenia łaski, przez zachętę, jaką wlewa w nasze serca i przez różne dobre pobudki. Ten wewnętrzny głos, który nas do dobrego nakłania, przypisujemy niekiedy sobie samym, a nasza pycha cieszy się z tego. Przebacz nam, dobry Pasterzu, przypisujemy sobie to, co jest Twoim dziełem, przywłaszczamy sobie, to co do Ciebie należy; poznaję to teraz; wszystko, co w nas jest nadnaturalnego, od Ciebie pochodzi; nasza zła natura, tylko zło wydać może. Tobie należy się chwała z wszystkiego, co jest dobre, nam należy się zawstydzenie zawsze i we wszystkim.
PUNKT DRUGI.
Powinniśmy słuchać głosu Jezusa dobrego Pasterza.
Co to znaczy słuchać wewnętrznie głosu Jezusa? To znaczy trzymać w uciszeniu władze swej duszy, aby z uwagą, skupieniem słuchać Jezusa, zostając niejako u nóg Jego na wzór Marii siostry Marty. Jeżeli dusza nie jest wewnętrznie uspokojona, jeżeli gwar rzeczy zewnętrznych wciśnie się do niej, sprawiając zamieszanie i niepokój, wtedy nie usłyszy głosu Jezusa Chrystusa. Bo na cóż miałby mówić do tego, kto Go nie słucha? Dlatego rozproszenie jest zgubne, bo pozbawia duszę wszystkich łask; dlatego się gubi świat, żyjący w ciągłym rozproszeniu, który o wszystkim myśli, wyjąwszy o swoim zbawieniu i o Bogu; stąd wynika potrzeba skupienia, czuwania nad sobą, bo tym tylko sposobem dusza ma ucho otwarte na głos wewnętrzny. Kiedy Jezus znajduje duszę skupioną, gotową Go słuchać, mówi do niej, oświeca ją i porusza, nawraca ją i uświęca. „Będę słuchał, mówi Król-Prorok, co we mnie będzie mówił Pan Bóg”[2]. „Mów Panie, rzekł młody Samuel, bo sługa Twój słucha?”[3]. „Szczęśliwa dusza, uważająca na głos wewnętrzny. Szczęśliwe uszy, zamknięte na gwar zewnętrzny, a otwarte i uważające na głos wewnętrzny”[4]. Czy tak słuchamy głosu dobrego Pasterza? Czy wykazujemy czujność i zachowujemy uwagę, aby nie stracić ani jednego Jego słowa?
PUNKT TRZECI.
Trzeba być posłusznym głosowi dobrego Pasterza.
Jeżeli dobry Pasterz znajduje w duszy wolę słabą i leniwą, która to tylko robi, co jej się podoba, która lęka się ofiary i unika tego, co ją krępuje, co jej nie dogadza, albo jej się nie podoba, wtedy milczy, zostawia ją jej własnej nędzy, a wtedy dusza gubi się. Ten dobry Pasterz chce mieć dusze mężne i hojne, gotowe uczynić wszystko, co od nich zażąda, choćby je to najwięcej kosztowało, dusze, którym może powiedzieć: Zrób to, a one to robią; Idź, a one idą; Mów, a one mówią; Milcz, a one milczą. Skoro znajdzie takie dusze, ogarnia je, kieruje nimi, ożywia je, zachęca i pomaga im do szybkiego postępu na drodze do nieba. Tym sposobem kształtują się Święci. Czy tak jesteśmy posłuszni łasce? Ileż mamy sobie do wyrzucenia za przeszłość! Ile przedmiotów do postanowień na przyszłość!
Postanowienia i wiązanka duchowa jak wyżej.
[1] – Psalm. LXXXIV. 9.
[2] – Psalm. LXXXIV. 9.
[3] – I. Ks. Król. III. 10.
[4] – III. Naślad. I. 1.